Doğal Işıkla Çalışmak

Doğal ışık bedava ışık değildir. Vardır en zor ışık, çünkü onu taşıyamaz, kısamaz veya kapayamazsınız. Yalnızca kendinizi taşıyabilirsiniz. Doğal ışıkla çalışmak aslında dört koşulun çalışmasıdır — pencere, altın saat, açık gölge ve kapalı — ve kamerayı kaldırmadan önce her birini okumayı öğrenmek.

Pencere ışığı

Pencere ışığı ilk ve en iyi öğretmendir. Kuzeye bakan tek pencere bir duvar boyutunda softboxdır. Işık hızla düşer — camdan bir metre uzaktaki özne iki metre uzaktakinden iki stop parlaktır. O düşüş araçtır. Özneyi temiz, açık okuma için pencereye taşıyın; aynı pencereden karanlık, low-key portre için geri çekin. Pencere değişmedi. Sizin konumunuz değişti.

Altın saat bir saat değil, penceredir

Altın saat yanlış adlandırılır. Saat değil, hareketli hedeftir. Altın saatin başındaki ışık sıcak ve yüksektir; yirmi dakika sonra kırmızı ve alçaktır; on dakika sonra gitmiştir. Mekanı gündüz keşfederim, güneşin nerede olacağına karar veririm ve ışık doğru olduğunda ilk kareyi çekerim — vardığımda değil. Altın saat çoktan orada duran fotoğrafçıyı ödüllendirir.

Açık gölge dışarıda stüdyodur

Açık gölge — parlak günde bir binanın gölgesi — dışarıda stüdyodur. Işık düz, yumuşak ve hafif soğuktur, cildi güzelleştirir ve kumaşta detay tutar. Tuzağı arka plandır: aydınlık duvar önünde açık gölge arka planı patlatır ve özneyi az ışıklı gösterir. Gölge arka planlı gölge seçin veya özneyi gölgenin kenarına yanaştırın ki bir güneş şeridi saçı yakalasın. O şeridi düz portre ile bitmiş portre arasındaki farktır.

Kapalı, gökyüzü boyutunda softboxdır

Kapalı en affedici ve en az kullanılan ışıktır. Ağır bulut tabakası tüm gökyüzünü tek dev softboxa çevirir — sert gölge yok, göz kırpma yok, kaşların altında rakoon göz yok. Cilt temiz okur, renk doğru okur ve günün her saatinde çekersiniz. Hata güneşi beklemektir. En iyi güzellik ve portre işlerimin bazıları bir düğün fotoğrafçısının küfredeceği düz gri gökyüzünün altında çekildi.

Özneden önce ışığı okuyun

Disiplin özneyi okumadan önce ışığı okumaktır. Bir odaya veya sokağa girip üç soru sorarım: ana ışık nerede, rengi ne, ne kadar hızlı hareket ediyor. Cevap nerede duracağımı, ne için poza geçeceğimi ve ne kadar vaktim olduğunu söyler. Doğal ışık fotoğrafçıyı beklemez. Onu beklemeyi öğrenen — ve geldiği an hazır olan — eve kareyle dönen odur.